Zorlu Zangoçların Çınlayan Çanları

Zonguldaklı zangoç Zekeriya, sabahın serinliğinde çınlayan çanları çalarken, karşı kaldırımdan koşarak gelen kırmızı kravatlı Rıza ile çizgili ceketli Celal’e seslenmiş: “Rıza, şu sağdaki sarı sandıkları kaldır; Celal, çizgili çuvalları çöz, çözdüğün çuvalları katla, katladıklarını kırmızı kasaların karşısındaki küçük raflara sırala!” Rıza sarı sandıkları sürüklerken, Celal çizgili çuvalları çözerken, Zekeriya çanları çınlatmış; çanlar çınladıkça serçeler sıçramış, kargalar gaklamış, rüzgâr şiddetlenmiş, kırçıllı keçiler çakıllı sokaktan koşarak geçmiş. Şaşkın Şakir olanları görünce seri seri söylemiş: “Zekeriya çanı çalar, Celal çuvalı çözer, Rıza rafları sıralar; çan çınlar, çuval çözülür, raf sallanır, kasa kayar! Rüzgâr sertleşip serçeler sıçrarsa, kırçıllı kargalar gaklayıp keçiler koşarsa; sarı sandıklar kırmızı kasalara, kırmızı kasalar çizgili çuvallara, çizgili çuvallar küçük raflara karışır. Rıza şaşırır, Celal kızar, Zekeriya hızlanır, Şakir şaşkınlaşır; şaşıran Şakir şaşkınlığını aşmaya çalışırken çarşının çınlayan çanları çatır çatır çınlamaya devam eder!”