Şimşekli Gecede Çılgın Gezginler

Şimşeklerin çaktığı serin bir gecede, kırmızı yağmurluklu gezgin Rıfat, lacivert çantalı Selçuk ve çizgili şemsiyeli Gülşen, kıvrılarak yükselen taşlı dağ yolunda küçük bir kulübeye ulaşmaya çalışıyormuş. Rıfat rüzgârın uğultusunu bastırarak seslenmiş: “Selçuk, şu çizgili şemsiyeyi sıkıca kavra, Gülşen gri çantaları kaldır, kaldırdığın çantaları sırala, sıraladığın çantaların kilitlerini çöz; çözdüğün kilitleri çevir, çevirdiğin kilitleri karıştırmadan kırmızı keseye geçir!” Selçuk şemsiyeyi sıkıca kavrarken, Gülşen kilitleri çözerken, Rıfat çantaları sürüklerken gökyüzü gürlemiş; şimşekler çakmış, rüzgâr sertleşmiş, çakıllar yuvarlanmış, kuru dallar çatırdamış. Gülşen hızla: “Şimşek çakar, gök gürler, rüzgâr uğuldar, çakıl yuvarlanır; Selçuk şemsiyeyi sıkıştırır, Rıfat kırmızı keseyi kaldırır, Gülşen gri kilitleri çözer! Kilidi çöz, çözdüğünü çevir, çevirdiğini çıkar, çıkardığını keseye geçir; keseyi kaldır, kaldırdığını kaydırma, kaydırdığını karıştırma, karıştırdığını tekrar sıralamaya çalışma!” demiş. Rıfat daha da hızlanarak karşılık vermiş: “Rüzgâr sertleşirse şemsiye şaşar, şemsiye şaşarsa Selçuk sendeleyip sıçrar, Selçuk sıçrarsa Gülşen gri çantaları karıştırır, Gülşen karıştırırsa kırmızı kesedeki küçük kilitler çakıllara saçılır; saçılan kilitleri seç, seçtiğin kilitleri çöz, çözdüğünü çevir, çevirdiğini çıkar, çıkardığını sırala, sıraladığını şaşırmadan kırmızı keseye geri geçir!”