Zorlu Zirvenin Çevik Dağcıları

Zorlu zirvenin kıvrımlı kayalıklarında gezinen çevik dağcı Cengiz, kırmızı sırt çantalı Şakir ile lacivert gözlüklü Selçuk’a seslenmiş: “Şakir, şu sivri kayalığın çevresinden kıvrılarak geç, Selçuk, sarı çizgili kazıkları sırayla gözle; Cengiz de geride kalan küçük çantaları karıştırmadan gri kasaların karşısına geçir!” Şakir kayalıklardan sıçrayarak geçerken, Selçuk sarı kazıkları saymış, Cengiz küçük çantaları sıralamış. Derken güçlü bir rüzgâr çıkmış; çakıllar çatırdamış, kuru çalılar hışırdamış, gri kasalar sallanmış, kırmızı çantaların gevşek kayışları şakırdamış. Selçuk seri seri seslenmiş: “Kayalığı geç, geçerken kayma; çakılı seç, seçerken şaşırma; kazığı gözle, gözlerken karıştırma; çantayı kaldır, kaldırırken kayışı çözme! Çözdüğünü çek, çektiğini çevir, çevirdiğini geçir, geçirdiğini sırala!” Şakir daha da hızlanarak karşılık vermiş: “Rüzgâr sertleşirse kayış gevşer, kayış gevşerse çanta sallanır, çanta sallanırsa Cengiz şaşırır, Cengiz şaşırırsa Selçuk kızar; Selçuk kızarsa sarı kazıklar, kırmızı çantalar, gri kasalar ve çizgili çuvallar birbirine karışır!” Cengiz hiç duraksamadan: “Karışanı çıkar, çıkardığını çevir, çevirdiğini çöz, çözdüğünü geçir; geçirdiğini sırala, sıraladığını şaşırmadan göster! Kırk kırmızı kayış kıvrılırken, kırk gri kasa gıcırdarken, kırk sarı kazık sarsılırken, Şakir sıçrar, Selçuk sıralar, Cengiz çevirir; rüzgâr uğuldar, çakıllar çatırdar, kayışlar şakırdar!” demiş. Sonra üçü birden gittikçe hızlanmış: “Çıkar–çevir–çöz–geçir; seç–sırala–sıçra–şaşırma; kıvrıl–kaldır–kaydırma–karıştırma!”